این فقط یک شعار نیست؛ یادآوری یک واقعیت راهبردی است. همانگونه که مرزهای سرزمینی با هوشیاری و همبستگی حفظ میشوند، امنیت آبی نیز با رفتار روزمره میلیونها شهروند شکل میگیرد. اگر هر قطره آب را سرمایهای ملی بدانیم، هیچکس نمیتواند کمبود آب را به ابزاری برای فشار، تبلیغات یا القای وابستگی به مردم ایران تبدیل کند.
ایران، با وجود قرار گرفتن در کمربند خشک و نیمهخشک جهان، طی دهههای گذشته با ساخت سدها، شبکههای انتقال آب، اجرای طرحهای بزرگ آبرسانی و تربیت هزاران متخصص، به یکی از کشورهای صاحب تجربه در مهندسی آب تبدیل شده و دانش و خدمات فنی خود را به پروژههایی در کشورهای مختلف صادر کرده است. این ظرفیت ارزشمند، در کنار چالشهایی همچون خشکسالی و تغییر اقلیم، نشان میدهد که آینده آب ایران بیش از هر چیز به مدیریت علمی و مشارکت مردم وابسته است.
جالب است بدانیم اسرائیل به عنوان مدعی العموم حل بحران آب ایران، خود با محدودیت جدی منابع آب طبیعی روبهروست و بخش بزرگی از آب شهری اش را از طریق شیرینسازی آب دریا تأمین میکند. از همین رو، ادعای بنیامین نتانیاهو در ویدئویی مبنی بر حل بحران آب ایران، بیش از آنکه راهکاری عملی برای مسئلهای پیچیده باشد، رنگوبوی سیاسی و تبلیغاتی دارد. پاسخ واقعی به چنین ادعاهایی، نه در جدال رسانهای، بلکه در رفتار مسئولانه مردم ایران است.
*هر شیر آبی که بیهوده باز نماند، هر نشتی که بهموقع رفع شود و هر الگوی مصرفی که اصلاح گردد، گامی در حفظ امنیت آبی و اقتدار ملی است. حفظ آب، فقط حفاظت از یک منبع طبیعی نیست؛ پاسداری از آینده، استقلال و عزت ایران است.*
*همه با هم مراقب آبیم؛ تا از تدبیر تو بینیاز بمانیم.*
